به گزارش برق نگار شرکت توزیع نیروی برق خوزستان، اکنون بیش از هر زمان دیگری به ثبات مدیریتی و انسجام سازمانی نیاز دارد.
با وجود انتقادات مطرح شده به شیوهی مدیریت علی خدری، آنچه را نباید از نظر دور داشت، موفقیت او در سامان دادن به اوضاع پیچیده و وخیم شرکت توزیع برق خوزستان در زمانی بود که مدیرعامل قبلی و برخی از منصوبان او با پروندههای پیچیده قضایی، شرکت را به بحران رسانده بودند.
خدری میراث دار وضعیتی بود که کمتر کسی گمان میکرد از پس آن وضعیت بغرنج برآید. سایهی سنگین سازمانهای نظارتی به دلیل تخلفات بزرگ، چند دستگیها، بی انگیزگی پرسنل و مدیران آسیب دیده از مدیریت قبلی، نفوذ بازیگران سیاسی و … در تصمیم گیریها و انتصابات و ریز امور ، استخدام های فلهای، انجام پروژههای غیر کارشناسی و …بسیار موارد دیگر ، شرکت را در آستانه ورشکستگی قرار داده بود.
در چنین شرایطی بود که علی خدریِ مدیریت شرکت بحران زده را بر عهده گرفت. این یادداشت درباره موفقیت یا انتقادات مطرح شده به علی خدری نیست ، بلکه یادآوری شرایطی است که شرکت توانیر لازم است ، آنرا به یاد داشته باشد تا در تصمیم گیری برای انتخاب مدیرعامل جدید صرفاً شایستگی را مورد توجه قرار دهد.
خوزستان استانی با تنوع قومی و فرهنگی است؛ تنوعی که نباید به بستری برای رقابتهای گروهی و سهمخواهی در انتصابهای مدیریتی تبدیل شود.
اگر ملاحظات قومی، محلی و سیاسی بر معیارهای تخصصی سایه بیندازند، نتیجه میتواند تشدید چنددستگی و تضعیف انسجام سازمانی باشد.
درباره حمایت برخی محافل از گزینههای مشخص، گمانهزنیهایی مطرح است؛ اما آنچه اهمیت دارد، ضرورت تصمیمگیری مستقل و حرفهای بر پایه شایستگی است، نه ترجیح و نفوذ گروههای مختلف.
اکنون مسئولیت توانیر است که به این بلاتکلیفی پایان دهد.
مدیرعامل جدید باید بر اساس تجربه، تخصص، توان مدیریت بحران و قدرت ایجاد همدلی در مجموعه انتخاب شود؛ نه بهعنوان نماینده یک جریان یا گروه، بلکه بهعنوان مسئول اداره یکی از مهمترین شرکتهای خدماتی استان.
توزیع برق خوزستان به مدیر توانمند نیاز دارد، نه محصول موازنهسازیهای محلی. زمان تصمیمگیری بر اساس شایستگی های تخصصی فرا رسیده است.



